SPOŁECZNOŚĆ    login: hasło: zapamiętaj: REJESTRACJA | NEWSLETTER
piątek, 15 grudnia 2017 roku
Imieniny: Celiny, Ireneusza, Niny
regioportal.pl - rozwój lokalny i regionalny
dodaj do ulubionych podyskutuj na forum mapa portaluformularz kontaktowy
SZUKAJ W:  tekstach
szukana fraza:
występująca w:
w dziale:
autor:
sortuj według:
znajdujesz się w:
poniedziałek, 3 marca 2008

Nie ma magicznej formuły na udaną rewitalizację - II część wywiadu z prof. Robertem Atkinsonem

opracowanie: Paulina Jurgiel
źródło: RegioPortal
polecany:  
  • aktualna ocena: 3.11/6
Facebook Twitter drukuj artykuł do PDF drukuj artykuł wyślij link do artykułu
rozmiar tekstu: powiększ czcionkę tekstu pomniejsz czcionkę tekstu

"Myśląc o miastach i zużyciu przez nich energii, nie możemy zapominać także o zagadnieniu zakupów i dróg szybkiego ruchu, takich jak np. wokoło czeskiej Pragi." zapraszamy serdecznie do lektury drugiej części wywiadu z profesorem Robertem Atkinsonem z University of the West of England in Bristol, dyrektorem Urban Research w Cities Research Centre oraz m. in. redaktorem naczelnym czasopisma "Urban Research and Practice".

Paulina Jurgiel: Jakie konsekwencje niesie ze sobą gentryfikacja?
Prof. Rob Atkinson: Gentryfikacja zasadniczo oznacza, że obszar na którym mamy do czynienia z niszczeniem zabudowy mieszkaniowej, z jej dekapitalizacją, jest zasiedlany przez bogatsze warstwy społeczeństwa i odnawiany, przeważnie w związku z prywatna inicjatywą. Ceny na tym obszarze rosną, co oznacza stopniowe wykluczenie innych grup społecznych zamieszkujących ten obszar. Mamy tu do czynienia z wypieraniem jednych grup przez inne. Dzieje się to na zasadzie reakcji łańcuchowej. Jeśli jeden obszar „gentryfikuje”, pociąga za sobą inne. Zwykle dzieje się to na obszarach, które rozwijały sie w XIX wieku.

Jednym z niezaprzeczalnie znaczących problemów obecnie jest starzejąca się populacja. Jakie rodzaje wyzwań w procesie zarządzaniu miastem rzuca to zjawisko?
Niech posłużę się przykładem. Kilka lat temu byłem w Toronto na konferencji. Zabrano nas do nowego miasta, które wyrosło wokoło lotniska. Poszliśmy do wydziału planowania i pokazano nam różne plan dotyczące zagospodarowania i rozwoju miasta, a także dane obrazujące strukturę demograficzną. I tu okazało się, że struktura wiekowa oparta jest głównie na młodych ludziach. Nie było tam prawie w ogóle ludzi starszych. Zapytałem więc planistów co się stanie gdy populacja tego miasta zacznie się starzeć? Wiadomo, ze jej potrzeby zaczną się zmieniać. Kiedy dzieci obecnych mieszkańców dorosną i opuszczą miasto, zostanie cała masa starszych ludzi, którzy np. będą mieli już inne potrzeby w związku z opieką medyczną. Na co odpowiedziano mi: „Nie mamy żadnych planów na taką ewentualność. Żywimy nadzieję, że gdy ludzie zaczną się starzeć, zdecydują się na powrót do Toronto, bo oferuje ono większy pakiet usług. A do nas sprowadzą się znów młodzi ludzie.” Starzejąca się populacja wymaga bowiem np. mniejszej ilości szkół, ale za to większej ilości punktów opieki medycznej. Większość starszych ludzi chce mieszkać w swoich domach tak długo jak się da. Trzeba więc zdawać sobie sprawę, iż będziemy musieli im dostarczać innych usług. To wymaga myślenia przyszłościowego i planowania.

Wspomniał Pan na wykładzie, że powinniśmy konsumować mniej w skali globalnej. To co jest dla mnie interesujące, to to, że urban sprawl powoduje ogromna konsumpcję np. elektryczności, wody, przestrzeni. Może powinniśmy zastanowić się nad kontrolą tego zjawiska w celu zmniejszenia konsumpcji zasobów Ziemi. W moim mniemaniu jest silna potrzeba, by tworzyć politykę w tym zakresie.
W zachodniej Europie od dłuższego czasu mamy takie polityki. Od roku 1947 w Wielkiej Brytanii, kiedy to wydano dokument dotyczący planowania, istnieje mechanizm, który ma zapobiegać rozlewaniu się miast. Mamy system pasów zieleni, które maja otaczać duże miasta zapobiegając ich dalszemu rozrostowi. Powiększanie się obszaru miejskiego stwarza też problemy komunikacyjne.
Można tu przytoczyć przykład Kopenhagi i jej „pięciopalczasty” schemat rozwoju przestrzennego. Próbowano kierować rozwój przestrzenny na te tunele (palce), tak by chronić obszary pomiędzy nimi. Teraz „palce” chudną i polityka w tym zakresie zmienia się. Ale relatywnie można rzecz, że ten pomysł był korzystny.
Myśląc o miastach i zużyciu przez nich energii, nie możemy zapominać także o zagadnieniu zakupów i dróg szybkiego ruchu, takich jak np. wokoło czeskiej Pragi. Gdy mamy masę centrów handlowych (czy to jest dobre czy nie pewien nie jestem), dostępnych dzięki sieci połączeń drogowych, zachęca to do częstszego korzystania z aut, co powoduje wzrost ilości CO2 w powietrzu. Może to także mieć niszczący wpływ na ekonomie centrów miast. Mamy tu na przykład zjawisko, które Amerykanie zwą „the donut effect” (zjawisko polegające na wzroście demograficznym terenów otaczających centrum miasta, przy jednoczesnej jego stagnacji lub spadku w liczbie osób – przyp. PJ).
Ale chyba każde miasto które znam doświadcza urban sprawl. Ostatniego roku miałem dwa wystąpienia w Tallinie dotyczące tej materii. Ludzie tam są zaniepokojeni wkraczaniem miast na przyległe tereny, ale do tej pory nie mają żadnego planu by móc to kontrolować. Wymaga to bowiem działania na szczeblu państwowym. UE nie ma takich kompetencji. Estonia może rozwinąć swój system planowania, by kontrolować lub sterować rozrostem miast.
Doświadczenia duńskie i angielskie pokazują, że nie zawsze udaje się kontrolować to zjawisko. Nie zawsze udaje się osiągać ustanowione cele. Są sukcesy, ale także porażki. System duński działał przez wiele lat, ale teraz musi być bardziej elastyczny.

Serdecznie dziękuję za poświęcony czas.

Wywiad z profesorem Robertem Atkinsonem z University of the West of England in Bristol, dyrektorem Urban Research w Cities Research Centre, członkiem zarządu European Urban Research Association i redaktorem naczelnym czasopisma "Urban Research and Practice", został przeprowadzony po jego wykładzie na Wydziale Geografii i Studiów Regionalnych UW, pt.:”European Urban Policies: An Overview of Concepts, Programmes and Strategies” dn. 14 lutego 2008.

polecam tekst:  
  • aktualna ocena: 3.11/6
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
ocena: 3.1 / 6 - głosowano 61 razy
liczba komentarzy do tego tekstu: 0

Do tej pory nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu.
Możesz być pierwszy, wyraź swoją opinię.

  

Grudzień 2017
PWŚCPSN
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
Styczeń 2018
PWŚCPSN
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
ZOSTAŃ NASZYM FANEM
Valid XHTML 1.0 Transitional Poprawny CSS!
© 2007-2017 RegioConsulting.pl
ISSN 1897-3639.