Zinstytucjonalizowana forma współpracy regionów przygranicznych dwóch lub więcej państw. Polega m.in. na powoływaniu wspólnych organów koordynacyjnych, wspólnym sporządzaniu lub uzgadnianiu planów (np. zagospodarowania przestrzennego) etc. Jednostki terytorialne organizujące się w formie euroregionów działają zgodnie z prawem obowiązującym w kraju macierzystym; nie ma zatem żadnych przejawów eksterytorialności. W Unii Europejskiej euroregiony był
Kozak M., Pyszkowski A., Szewczyk R. (red.), 2001, Słownik Rozwoju Regionalnego, PARR, Warszawa.