Opłaty targowe do zmiany

źródło: Trybunał Konstytucyjny

polecany:

aktualna ocena: 1.20/6

rozmiar tekstu:

Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Rady Miejskiej w Rzgowie dotyczący opłat targowych Zgodnie z orzeczeniem parlament powinien określić nowe brzmienia uchylonego przepisu lub też stworzyć nową konstrukcję opłaty targowej.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 15 ust. 2a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 217 konstytucji. Powyższy przepis traci moc obowiązującą z upływem 18 (osiemnastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.

Zakwestionowany przez wnioskodawcę art. 15 ust. 2a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi część regulacji poświęconej opłacie targowej uregulowanej w art. 15 i 16 tej ustawy.

Art. 15 ust. 1 stanowi, że opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach. Zgodnie z definicją zawartą w art. 15 ust. 2: targowiskami, o których mowa w ust. 1 są wszelkie miejsca, w których jest prowadzony handel, z zastrzeżeniem ust. 2a. Art. 15 ust. 2a brzmi: opłacie targowej nie podlega sprzedaż dokonywana w budynkach lub częściach budynków, z wyjątkiem targowisk pod dachem oraz hal używanych do targów, aukcji i wystaw. Natomiast art. 15 ust. 3 głosi, że opłatę targową pobiera się niezależnie od należności przewidzianych w odrębnych przepisach za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone przez prowadzącego targowisko. Zwolnione od opłaty targowej na podstawie art. 16 są osoby i jednostki wymienione w art. 15 ust. 1, które są podatnikami podatku nieruchomości w związku z przedmiotami opodatkowania położonymi na targowiskach.

Zaskarżonemu art. 15 ust. 2a wnioskodawca zarzucił brak jasności i precyzji uregulowań, a także wewnętrzną sprzeczność, prowadzącą do nieusuwalnych w drodze wykładni problemów, związanych ze stosowaniem tego przepisu. Oznacza to, zdaniem wnioskodawcy, że zaskarżony przepis narusza art. 2 w związku z art.217 konstytucji.

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że wykładnia art. 15 ust. 2a prowadzi do sprzecznych interpretacji. Próba ujęcia kwestionowanego przepisu w taki sposób, by był zrozumiały w powszechnym odbiorze społecznym nie jest możliwa. Zdaniem Trybunału zrozumienie jest konieczne zwłaszcza w przypadku stosowanej na masową skalę opłaty targowej.

Wieloletnia praktyka stosowania tego przepisu, a w szczególności orzecznictwo sądowe, także nie doprowadziła do jednoznacznej i jednolitej interpretacji.

Trybunał odroczył utratę mocy obowiązującej przepisu na okres osiemnastu miesięcy. Zwrócił jednocześnie uwagę, że do końca osiemnastomiesięcznego okresu przepis ten obowiązuje i powinien być stosowany.